Audiencja generalna 01.02.2017

 
 
 

Ojciec Święty kontynuuje temat nadziei, nawiązując do tekstów Nowego Testamentu. W I Liście św. Pawła Ap. do Tesaloniczan wyraźnie widać jak bardzo obecny jest temat nadziei chrześcijańskiej. Wspólnota z Salonik jest młoda, żyjąca Zmartwychwstaniem Jezusa. Mieli jednak trudność z uwierzeniem w zmartwychwstanie umarłych. Zadawali sobie pytania, które powszechne są do dziś, czy spotkamy się kiedyś z tymi, którzy umarli, a byli nam bliscy? Musimy sobie zadać pytanie, co oznacza śmierć. Boimy się śmierci, św. Paweł nakazywał trzymać się nadziei.

W potocznym rozumieniu nadzieja oznacza pragnienie, które może się spełnić, lub nie. Nadzieja chrześcijańska natomiast jest oczekiwaniem na coś, co już się wydarzyło, a co czeka każdego z nas. Również nasze zmartwychwstanie jest rzeczywistością pewną, bo jest zakorzenione w Zmartwychwstaniu Jezusa. Żywienie nadziei oznacza życie w oczekiwaniu. Tak jak kobieta spodziewająca się dziecka żyje w oczekiwaniu na urodzenie go.

Jesteśmy wezwani do modlitwy za osoby, które odeszły, a które czekają na zmartwychwstanie. Wszystko przemija, pewne jest to, że po śmierci zawsze będziemy z Panem, kończy Ojciec Święty.