Audiencja generalna 04.05.2016

 
 
 

W katechezie Ojciec Święty przywołuje obraz Dobrego Pasterza z przypowieści Jezusa. Opowiada On tę przypowieść, aby uzmysłowić, że Jego bliskość wobec grzeszników nie powinna gorszyć, ale przeciwnie, spowodować refleksję, jak przezywamy naszą wiarę. Z jednej strony bowiem widzimy grzeszników, którzy szukali bliskości Jezusa, a z drugiej faryzeuszów, którzy byli tym zgorszeni.

Przypowieść o Dobrym Pasterzu pokazuje paradoks; pasterz pozostawia dziewięćdziesiąt dziewięć owiec i szuka jednej zagubionej, a kiedy ją znajduje, nie wraca do nich, ale sprasza sąsiadów i cieszy się z odnalezienia tej zagubionej.

Działanie Boga jest działaniem tego, kto wychodzi na poszukiwanie zagubionych dzieci, nic nie może go powstrzymać przed poszukiwaniem tej zagubionej owcy.

Otrzymaliśmy przekaz: miłosierdzie wobec grzeszników jest „stylem” działania Boga, nic nie może Go odwieźć od poszukiwanie grzesznika, choćby jednego.

Nasze schematy, strategie są inne od Jego sposobów działania. Poszukiwanie zagubionej owcy pobudza całą owczarnie do działania, do zjednoczenia wokół tej zagubionej. W Bożej owczarni nie ma owiec definitywnie straconych, Są tylko zagubione, które trzeba odnaleźć.