Audiencja generalna 10.02.2016

 
 
 

Ojciec Święty omawia instytucję „jubileuszu”, o której mówi Pismo Święte. Co pięćdziesiąt lat lud Izraela świętował specjalny rok łaski, rok jubileuszowy, który był dla niego wydarzeniem wyzwolenia. Był to rok „darowania długów”, kiedy to pozwalano ludziom wrócić do swojej pierwotnej sytuacji, anulując wszystkie długi, zwracając utraconą własność. Takie nakazy służyły zwalczaniu ubóstwa, nierówności, zapewniając wszystkim sprawiedliwy podział ziemi. Kierowano się ideą, że ziemia należy do Pana, a ludzie są jedynie jej dzierżawcami.

Celem roku jubileuszowego było to, aby każdy ubogi mógł na powrót cieszyć się tym, co utracił, a co jest mu niezbędne do życia. W ten sposób budowane było społeczeństwo oparte na równości, a między ludźmi krzewiło się braterstwo i chęć niesienia pomocy. W ten sposób można było doświadczyć miłosierdzia Pan poprzez miłosierdzie ludzi.

Papież podaje kilka przykładów przepisów, które regulowały życie ludu Izraela, a które pozwalały doświadczyć Bożego miłosierdzia. To prawo dotyczące „dziesięciny”, a także „pierwocin”. Celem tych przepisów było dzielenia się z tymi, którzy nie posiadali, albo z tymi, którzy przeżywali trudności.

Ojciec Święty zachęca do refleksji nad tymi przykładami, które podaje Pismo św., a które aktualne są do dziś.  Rok Jubileuszowy jest okazją do dzielenia się z tymi, którzy są w potrzebie, jest czasem otwierania się na braci, aby budować społeczeństwa bez dyskryminacji, oparte na braterstwie.